Pretensjonalność Zbyt żenująca staje się styczność Jedynie wy możecie podniecić mnie do talentu Spiritus movens Zmusić siebie do odrębności i was zmusić do jej potwierdzenia Ze strachu przed degradacją Nie można przez cały tydzień być nicością, aby w niedzielę zaistnieć

Gombrowicz jest jak zawsze nasycony, intensywny i wielowątkowy. Można go słuchać/czytać wielokrotnie i ciągle odkrywać nowe poziomy i nowe aspekty.
Ja odnalazłam w jego pogadance dla siebie całkiem coś innego, niż Ty, Tercybiadesie. I to jest właśnie najfajniejsze...
Wiadomo, Gombrowicz wielkim pisarzem był :)

Ps. Twoje wielokropki odnalazłam u siebie pod stołem. Możesz się po nie zgłosić w dogodnym dla Ciebie terminie.

hmm... a jednak szczerość wobec siebie bywa problemem, jak mnie słyszą, czytają, widzą, czy przylegam, czy jestem rozumiany ,
a więc czym jeszt Sztuka? myślę, że dzieje się wtedy, gdy pokonuje wszystkie bariery, nawet, a przede wszystkim lęki przed brakiem zrozumienia,

/wpis emocjonalny, bardzo/
p.s.
jak się wstawia takie filmy na stronę ?
z chęcią bym skopiowała, chociażby dla zadziwienia głosem autora,

Mali chlopcy biegaja z plastikowymi karabinami, nieco starsi siedza przed komputerami i masowo morduja wirtualne byty. Niektorzy z tych zabaw wyrastaja, inni nie - i dorosli juz mezczyzni nadal siedza przed komputerami lub biegaja w paramilitarnych strojach i strzelaja do sobie podobnych kulkami z farba.

Ale niektorym strzelanki na niby nie wystarczaja. Ciagnie ich na prawdziwa wojne.
A te wszystkie "pokojowe" misje, interwencje "w obronie pokoju", to doskonala okazja, by zabawe uatrakcyjnic w stopniu maksymalnym, bo urealnic.

Apiat, to pewne, że chłopcy mają poczucie 'męskiej przygody'. Ale poza tym mają pieskie żarcie, życie uregulowane co do minuty, brak kontaktów z cywilami (nie licząc patroli) i poczucie zagrożenia poza koszarami.
Mnie w tym teledysku zastanowiły dwie rzeczy.
1. Jak bardzo trzeba się nudzić, żeby taki teledysk nagrać? Musieli być zamknięci jak sardynki w puszce, że tak się rozrywali. W ich wieku chłopcy mają inne rozrywki, bardziej tradycyjne - na misjach zupełnie niedostępne. Na teledysku śpiewają i tańczą, ale ja widzę przede wszystkim, jak siedzą na pryczach i bawią się zapalniczką, chodzą do tego samego klubu, gdzie jeden ten sam obsługujący sprzedaje te same batoniki i trzeszczy telewizor, a do jednego komputera z internetem jest wieczna kolejka.

2. Zastanowiło mnie również, co takiego chłopcy widzieli, że nabrali dystansu do swojej misji. Ich śpiew o tym, że chronią prawa człowieka, a jak trzeba zrzucają bomby nie brzmi jak propaganda NATO. Koniec teledysku też wiele mówi o ich stosunku do tego, co robią i tego co widzieli.

Żołnierzyki, którzy wymachują bronią w takt piosenki, to trochę niesmaczne, ale jak się zastanowić, to może i dobrze, że tak spędzali czas wolny. Czy tak czy siak, za swoją męską przygodę już zapłacili, a wielu z nich z tej podróży już nigdy nie wróciło - czy w sensie fizycznym, czy psychicznym. Może to śpiewanie, to ostatnie podrygi ich dobrego samopoczucia. Wielu żołnierzy nie jest w stanie normalnie funkcjonować po powrocie z misji. Chociaż to ostatnie na pewno bardziej tyczy się Afganistanu, czy Iraku.

To prawda, ze moj odbior tego teledysku byl dosc powierzchowny, potwierdzialas to piszac o swoich wrazeniach.
Nie odebralam go jednak jako propagandy NATO, a raczej jako przejaw cynizmu.
Przeciez tych chlopcow nikt tam nie posylal przymusowo. Jadac, wiedzieli czego (mniej wiecej) moga sie spodziewac. I nie sadze, ze dystansu do misji nabrali tam na miejscu, pod wplywem jakichs przezyc. Oni z tym juz tam jechali, do kraju ktory tak naprawde niewiele ich obchodzi, ale w ktorym mozna uzyc tych wszystkich fajnych zabawek.
I faktycznie, nie jest to Afganistan, w ktorym niektorym wojakom gruntownie przemeblowuje sie w glowach.

Apiat, myślę, że potrzebę sprawdzenia się i przynależności do męskiej drużyny ma większość facetów bez względu na wiek. Wystarczy popatrzyć jak zachowują się panowie noszący ten sam mundur, pracujący w tej samej firmie, pijący piwo w tej samej knajpie lub kibicujący temu samemu klubowi. Myślę, że nic w tym złego. Bez braterstwa broni ogólnie pojętego nie da się wygrać nawet meczu w siatkówkę, a co dopiero mówić o wojnie. Czerpanie siły z przynależności do grupy to naturalna rzecz i nie wydaje mi się, żeby to było coś złego. To nie musi kłócić się z poczuciem przyzwoitości i odpowiedzialności. A w czasie wolnym żołnierze w koszarach to po prostu młode chłopaki, którzy w zamknięciu broją jak młode szczeniaki. Może część z nich jest cyniczna, ale na pewno nie można tego stwierdzić po obejrzeniu teledysku...

Apiat, ano różnie postrzegamy świat, dlatego wymiana myśli jest dla mnie ciekawa :)

E tam, kurde blaszka... ;)

Natknęłam się na to nagranie przypadkiem. Bardzo skromna i tak jak to tylko możliwe, bliska oryginału realizacja. Tak mi się spodobała, że postanowiłam się nią podzielić.
Tak, to mój ulubiony fragment...

wpiszę się bez sensulogiki inachybcika, ale tylko po to by pokazać radosć takąsobie (?) że znów odnalazłem linka do tutaj ---------------- uh
(wrzucamy w ulubione znów ...www)